• image

ΚΑΛΥΒΙΑΝΟ ΣΤΙΦΑΔΟ

“...νεβάσταξέ μου μωρέ Γιωργιό για δε γροικώ τα χέρια μου απ' την κούραση μπλιο και καλά μας είναι εδά να γιαγείρουμε στο χωριό...”
Κι ήντα πως ήτονε μόφωτα, κι ήντα πως η ογρασά είχε μουσκέψει τα λιγοστά ρουχαλάκια ντου ολημερίς στο ψιλόβροχο, το Γιωργιό δεν επαραπονούντανε το παιδί μου ποτέ ντου!!!
“Εσύ ήμοιασες του παππού σου...ετσά ήτονε και κείνος...δουλευταράς, μερακλής και περιβολάρης, κι ότι είχενε στο κηπούλι του ήτονε και όλου του χωριού, ανοιχτοχέρης και καλόκαρδος...”
Εμίλιε ντου η γιαγιά ίσαμε που ξεπροβάλανε στο χωριό...μα το Γιωργιό είχε το νου ντου αλλού...Μισό φελί παξιμάδι και 5-6 ελιές ήτονε οι μπουκιές του απ'το πρωί!
“Την ευκή μου να χεις παιδί μου!!!”
“Γιαγιά εγώ πεινώ...ήντα να μου κάμει η ευκή σου?!”
Κι ανοίγει το σακούλι ντου το Γιωργιό και πετά τσι αμανίτους και δυο κεφαλάκια αγκινάρες πάνω στο τραπέζι. Πάντοτε τσι βρισκε στου Σμαϊλη το Παπούρι.
“Επρόκαμες και μάζωξες και το μεζέ του λόγου σου?!...χαρώ σαι γιέ μου!!!”
“Σάξε μου τσι γιαγιά ετσά που κατέχεις!!!”
Κι ήπεσε στη ποδιά τση και τση φίλια τα χέρια...
“Σύρε δά και φέρε μου τη πλεχτή τα κρομμύδια απ΄ την αποθήκη και ξα μου μένα...”
Κι εντάκαρε η Γιώργαινα να συμπιάνει την παρασιά να στέσει το τσικάλι...μ' όλη τση τη πιτιδιοσύνη για το εγγόνι τση...

Έτσι ήταν τα χρόνια τα παλιά οι μαγειρικές των γυναικών...βγαλμένες απ' τη φύση της Κρητικής Γης και της καθημερινής βιοπάλης, προσαρμοσμένες στα δεδομένα της εκάστοτε εποχής...
Με αγνά υλικά, παρθένα στη φύση και από ανθρώπους που την σεβόταν...ήξεραν που θα βρουν το καθετί...ήτανε όλα απλόχερα στη φύση.
Αξία Ανεκτίμητη. Δίχως πρόσθετα επεξεργασμένα καρυκεύματα, μονάχα με τα πλούσια αρώματα των βοτάνων του τόπου μας.


Υλικά

1 κιλό αμανίτους
2 κιλά αγκινάρες
3 κιλά κρεμμύδια ξερά
2 φλιτζάνια ελαιόλαδο
1 κιλό κρασί λευκό
4-5 φύλλα δάφνης
1 ξυλάκι κανέλας
αλάτι
πιπέρι
2 κουταλιές σούπας αλεύρι


Διαδικασία

Καθαρίζουμε τα κρεμμύδια και τα κόβουμε σε λεπτές φέτες σε μια μεγάλη λεκάνη. Καθαρίζουμε τους αμανίτους και τους κόβουμε σε μεγάλα κομμάτια. Στο τέλος, καθαρίζουμε τις αγκινάρες και τις κόβουμε στα δύο, σε μια λεκάνη με νερό και μπόλικο χυμό λεμονιού (για να μη μαυρίσουν).
Τσιγαρίζουμε τους αμανίτους σε μια μεγάλη κατσαρόλα με το λάδι μέχρι να φύγουν τα υγρά τους και τους σβήνουμε με το λευκό κρασί. Προσθέτουμε τα κρεμμύδια να μαραθούν ελαφριά σβήνοντας σταδιακά με το λευκό κρασί.
Τέλος, βάζουμε και τις αγκινάρες, τα φύλλα δάφνης, το ξυλάκι την κανέλα, το αλατοπίπερο και το υπόλοιπο κρασί μέχρι να ψηθεί το φαγητό (περίπου 40 λεπτά). Αν θέλει επιπλέον νερό στο τέλος, βάζουμε ένα ποτήρι για να κάνουμε το χυλό ντερμπιέ, να δέσει η σάλτσα).
Σε μια λεκάνη βγάζουμε όλη σχεδόν τη σάλτσα από το φαγητό μας και προσθέτουμε 2 κουταλιές αλεύρι, το ανακατεύουμε μέχρι να γίνει ένας αραιός χυλός και το αδειάζουμε ξανά στην κατσαρόλα ανακατεύοντάς το ελαφριά. Και είναι έτοιμο για σερβίρισμα!

Η συνταγή είναι από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Καλυβίων

User Login

Search