• image

Χοιρινό με ξινόχοντρο

on Αυγούστου 12, 2018

Τα παλιά χρόνια ένα από τα πιο γνωστά φαγητά της Κρήτης ήταν ο ξινόχοντρος. Τον έκαναν με ξινισμένο γάλα 2-3 ημερών, το έβραζαν και πρόσθεταν χοντροαλεσμένο σιτάρι. Γινόταν ένας παχύς χυλός. Άφηναν το χυλό να τραβήξει τα υγρά και μετά άπλωναν μικρά κομμάτια σε πανιά που είχαν στρώσει στο δώμα του σπιτιού. Εκεί επί μέρες τον αποξήραναν στον ήλιο και τον μάζευαν όταν ήταν ξερός σαν παξιμάδι. Τον αποθήκευαν σε υφασμάτινες θήκες για να τον ψήσουν σκέτο σαν σούπα ή ακόμα με μπάμιες, με φασολάκια, με κουνουπίδι, με πατάτες, με ρεβίθια, με κρέας και σε  ντολμάδες.


Υλικά
1 κιλό χοιρινό από μπούτι ή σπάλα κομμένο σε κύβους 3-4 εκ
350 γρ. ξινόχοντρο
2 κρεμμύδια ξερά
1 ποτήρι κρασί λευκό
αλάτι
πιπέρι
ελαιόλαδο

ΦΑΣΟΛΑΔΑ ΜΕ ΣΥΓΛΙΝΟ ΚΑΙ ΤΗΓΑΝΟΨΩΜΟ

on Φεβρουαρίου 01, 2018

Φασολάδα με σύγλινο και τηγανόψωμο
Κρητική διατροφή. Μια διατροφή φημισμένη και πλούσια σε γεύσεις, που στηρίζεται στην απλότητα των συνταγών και την ανάγκη των τότε Κρητικών με λιγοστά υλικά, να δημιουργούν γευστικά πιάτα. Τα «μαγεροψήματα ή μαγέματα» όπως συνήθιζαν να λένε τα φαγητά με όσπρια στη Κρήτη, σερβίρονται με διάφορους τρόπους όπως νερόβραστα - για να συνοδεύουν τη ρακή τους -, ή κοκκινιστά. Πολλές φορές πρόσθεταν ρύζι για να κάνουν πιο χορταστικές τις μερίδες τους. Συνήθιζαν να τα αρωματίζουν με φλούδες πορτοκαλιού και σε ειδικές περιστάσεις να προσθέτουν κομμάτια σύγκλινου για να νοστιμέψει το φαΐ τους. Το σύγκλινο ήταν ένα προϊόν καπνιστού κρέατος που το διατηρούσαν μέσα στη γλίνα του χωρίς να χρειάζονται τις σύγχρονες ανέσεις όπως το ψυγείο. Όμως πέρα του κυρίως πιάτου κι ενός ποτηριού κρασιού στο τραπέζι, πάντα θα υπήρχε και ο «άρτος». Είτε με τη μορφή παξιμαδιού είτε, οι τυχεροί, με τη μορφή φρεσκοζυμωμένου ψωμιού, είτε ως τηγανόψωμο, έδεσμα  δωρικό ( μόλις τρία υλικά, αλεύρι, λάδι, νερό) αλλά νόστιμο, όπως συνήθιζαν να τρώνε τότε.



 Υλικά  για φασολάδα με σύγλινο
2 φλυτζάνες ξερά φασόλια
2 κουταλιές της σούπας πελτέ ντομάτας
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 καρότο σε λεπτές φέτες
1 πιπεριά σε λεπτές φέτες
αλάτι
πιπέρι
ρίγανη
σύγλινο σε μικρά κομμάτια



Υλικά για τηγανόψωμο
2 κούπες  χλιαρό νερό
αλάτι
λίγο λάδι
αλεύρι όσο πάρει



Διαδικασία για φασολάδα με σύγλινο 

Αποβραδίς βάζουμε  τα φασόλια σε λεκάνη με  νερό. Στο τσικάλι βράζουμε τα φασόλια  και χύνουμε  το πρώτο νερό. Σε καθαρό τσικάλι βάζουμε το κρεμμύδι, τα φασόλια το καρότο, τον πελτέ, το σέλινο και την πιπεριά, προσθέτουμε νερό και τα ψήνουμε σε μέτρια φωτιά μέχρι να μαλακώσουν τα φασόλια.
Στο τηγάνι σε μέτρια φωτιά,  ψήνουμε το σύγλινο με λίγο λάδι και λίγο σκόρδο κομμένο σε μικρά κομμάτια και τα περιχύνουμε στη φασολάδα. Σερβίρουμε με ελιές, ραπάνι και τηγανόψωμο.



Διαδικασία για τηγανόψωμο
Μέσα σε ένα μπολ βάζουμε νερό, αλάτι, λίγο λάδι και αλεύρι έως ότου το μείγμα γίνει ομοιογενές. Το απλώνουμε στο τηγάνι  και το ψήνουμε. Αν θέλουμε, προσθέτουμε και διάφορα αρωματικά.

Η συνταγή είναι από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Γαλατά.



ΚΑΤΣΙΚΑΚΙ ΜΕ ΑΜΑΡΑΘΟ, ΠΑΤΑΤΕΣ ΚΑΙ ΦΡΕΣΚΑ ΑΜΥΓΔΑΛΑ

on Φεβρουαρίου 01, 2018

Κατσικάκι με αμάραθο και φρέσκα αμύγδαλα 
Οι πρόγονοί μας έλεγαν «κάθε πράγμα στον καιρό του» έχει άλλη γεύση , άλλα αρώματα.
Σεβόταν ό,τι τους πρόσφερε η ύπαιθρος, σεβόταν τις εποχές, οι νοικοκυρές έβαζαν όλη τους τη φαντασία. Ανάλογα την εποχή δημιουργούσαν γευστικά αλλά και θρεπτικά φαγητά για την οικογένεια τους.
 Στο συγκεκριμένο φαγητό για να του δώσουν γεύση ξινή (αντί λεμόνι) έβαζαν φρέσκα αμύγδαλα που δίνουν μια μοναδική ξινή γεύση.
 Για να αρωματίσουν το φαγητό έβαζαν αμάραθο -έτσι τον προφέρουμε στο Λασίθι. Ο αμάραθος είναι από τα βασικά χορταρικά – αρωματικά που συνδυάζονται με το κρέας.
Το κατσικάκι με αμάραθο και φρέσκα αμύγδαλα  είναι Πασχαλινό φαγητό στην περιοχή του Οροπεδίου Λασιθίου και ειδικά στο Μέσα Λασίθι.



      Υλικά
1 κιλό κατσικάκι ντόπιο σε μερίδες
200 γρ άγριο πράσσο ψιλοκομμένο
200 γρ αμάραθος ψιλοκομμένος
200 γρ φρέσκα αμύγδαλα
1 ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
3 σκελίδες σκόρδο
μισό κρασοπότηρο ελαιόλαδο
3 μέτριες ντομάτες ή 2 κουταλιές σούπας πελτέ
αλάτι
πιπέρι
κύμινο



Διαδικασία
 Στο τσικάλι σοτάρουμε με ελαιόλαδο, λίγο κρεμμύδι,  σκόρδο και το κρέας, μέχρι να «ασπρίσει». 
Στη συνέχεια ρίχνουμε τη ντομάτα (σάλτσα) και αφήνουμε μερικά λεπτά να ψηθεί με το κρέας. 
Έπειτα, ρίχνουμε τα πράσα, τον αμάραθο και τα αμύγδαλα και τα αφήνουμε να αποδώσουν τα αρώματά τους στο κρέας.
Προσθέτουμε νερό και  αφήνουμε το φαγητό μας να ψηθεί για 40 με 50 λεπτά. 
Προσθέτουμε το αλάτι. Αφήνουμε για 10 λεπτά και το κλείνουμε.
 
Η συνταγή είναι από τον Πολιτιστικό Σύλλογο  Μέσα Λασιθίου, «Η Αλόϊδα».

ΚΑΤΣΙΚΑΚΙ ΜΕ ΑΓΡΙΑ ΑΓΚΙΝΑΡΑΚΙΑ ΚΑΙ ΑΣΚΟΛΙΜΠΡΟΥΣ ΛΕΜΟΝΑΤΟ

on Φεβρουαρίου 01, 2018

Κατσικάκι με άγρια αγκιναράκια και ασκολύμπρους λεμονάτο

Η κρητική διατροφή περιλαμβάνει εκτός από το ελαιόλαδο, μεγάλη περιεκτικότητα σε άγρια χόρτα και αρωματικά προσδίδοντας στον κρητικό λαό μακροζωία και καλή υγεία (πορίσματα μελέτης 7 χωρών). Η κρητική χλωρίδα θεωρείται από τις πλουσιότερες της Ευρώπης περιλαμβάνοντας περίπου 7000 φυτικά είδη εκ των οποίων τα 1000 είναι ενδημικά. Επιπλέον σημαντικό χαρακτηριστικό των άγριων χόρτων είναι η υψηλή θρεπτική αξία, οι θεραπευτικές ιδιότητες και η απαλλαγή τους από λιπάσματα, φυτοφάρμακα  κ.ά. 
Η κατανάλωση άγριων χόρτων στην Κρήτη αποτελεί μέρος της παραδοσιακής ζωής, καθώς η κρητική χλωρίδα περιλαμβάνει αμέτρητα είδη τα οποία μπορούν να καταναλωθούν ωμά ή μαγειρεμένα με διάφορους τρόπους. Οι ασκολύμπροι αποτελούν ένα από τα εκλεκτότερα χορταρικά της Ελλάδας αλλά μόνο στην Κρήτη χρησιμοποιούνται για φαγητό, τόσο τα βλαστάρια τους όσο και ο φλοιός από τις ρίζες τους . Τα άγρια αγκιναράκια επίσης  αποτελούν ένα εξαίσιο έδεσμα με μοναδική  γεύση. Συναντώνται κυρίως στην ύπαιθρο, σε ορεινές και πετρώδεις περιοχές των μεσογειακών χωρών και σε καλλιεργημένες εκτάσεις. Ευδοκιμούν  σε πολλές περιοχές της Κρήτης. Πρόκειται για  αυτοφυές,  διετές φυτό και φτάνει σε ύψος περίπου 1,5 μέτρα. Τα φύλλα του είναι πράσινα ακανθώδη και το άνθος του μωβ και στρογγυλό σαν σφαίρα με αγκάθια.
Τα άγρια αγκιναράκια ανθίζουν την άνοιξη, την ίδια εποχή με τις ήμερες αγκινάρες.  Για να κάνουμε χρήση αυτών, κόβουμε το κεφάλι από τα αγκιναράκια πολύ προσεκτικά. Για την αποφυγή τρυπήματος αφαιρούνται  τα αγκάθια χρησιμοποιώντας γάντια. Τα κεφάλια τους είναι πολύ πιο μικρά από τις ήμερες αγκινάρες, τρώγονται όταν είναι φρέσκα πριν ανθίσουν και έχουν  έντονη και χαρακτηριστική γεύση. Στη συνέχεια θα χρειαστεί να τα τρίψετε με ένα λεμόνι για να μη μαυρίσουν. Αυτό που θα μείνει είναι μια μικρογραφία  της αγκινάρας. Για να διατηρήσουν τα άγρια αγκιναράκια καθ΄ όλη τη διάρκεια του χρόνου τη γεύση και τα θρεπτικά συστατικά τους μπορείτε να τα αποθηκεύσετε ως τουρσί σε άρμη, ή να τα διατηρήσετε σε λάδι κ.ά.                                                                          


 

Υλικά
2 κιλά κατσικάκι κομμένο σε κομμάτια
20-30  αγκιναράκια άγρια
1 κιλό ασκολύμπροι
1 φλιτζάνι ελαιόλαδο
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 κουταλάκι αλάτι
χυμό από 2 μέτρια φρέσκα λεμόνια


 

Διαδικασία
Καθαρίζετε και πλένετε τους ασκολύμπρους  και τα άγρια αγκιναράκια. Σε μια  κατσαρόλα  σοτάρετε το κρέας με το λάδι. Προσθέτετε  το κρεμμύδι και  αφήνετε τα υλικά να σοταριστούν  καλά.  Ρίχνετε  ένα  φλιτζάνι νερό και αφήνετε  το φαγητό να βράσει σε χαμηλή φωτιά για 30-40 λεπτά. Στη συνέχεια, προσθέτετε  τα άγρια αγκιναράκια και τους ασκολύμπρους και συνεχίζετε το ψήσιμο σε χαμηλή πάντα φωτιά μέχρι να ψηθεί.  Στο τέλος, περιχύνετε το φαγητό σας με το χυμό του λεμονιού ανακατεύοντας πολύ καλά ώστε να μοιραστεί ισόποσα ο χυμός και σερβίρετε.

Η συνταγή είναι από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Κεραμουτσίου 

ΣΥΓΛΙΝΟ ΓΙΑΧΝΙ

on Φεβρουαρίου 01, 2018

Σύγλινο γιαχνί

Η κρητική γη προσφέρει απλόχερα πάρα πολλά βρώσιμα χόρτα, που είτε καταναλώνονται ωμά, είτε μαγειρεμένα και αποτελούν, από τα βάθη των αιώνων, βασικό συστατικό της παραδοσιακής κρητικής διατροφής. Το μάζεμα των χόρτων ήταν κατά κύριο λόγο γυναικεία υπόθεση στην κρητική ύπαιθρο. Συνήθως έβγαιναν στην εξοχή ολιγομελείς παρέες με τα καλάθια και τα τσαπράζια τους. Η εξόρμηση ήταν ευχάριστη και δημιουργούσε τη διάθεση για αθιβολές, τραγούδια, αστεία και πειράγματα: "μάραθο το μάραθο, γεμίζει η γριά τον κάλαθο" κ.ά.
Επιστρέφοντας οι γυναίκες, στην καθιερωμένη βεγγέρα, καθάριζαν και έπλεναν καλά τα χόρτα στην πετρολεκανίδα και τα άφηναν να στεγνώσουν για να τα κόψουν αργότερα στο κατάλληλο μέγεθος, για το φαγητό που θα ετοίμαζαν (βραστά, σφουγγάτο, γιαχνί, σαλάτα, πίτες ...). Για κάθε φαγητό επέλεγαν τα κατάλληλα χόρτα τα οποία χώριζαν σε κατηγορίες, ανάλογα με το χρόνο που απαιτεί το καθένα για να ψηθεί. Η αναλογία του κάθε είδους στο μείγμα είναι σημαντική, διότι ορισμένα χόρτα σε μεγάλη ποσότητα μπορεί να είναι βλαπτικά ενώ άλλα μπορεί να επισκιάσουν τα λεπτά αρώματα των υπολοίπων. Οι παλιοί γνώριζαν καλά τις ευεργετικές ιδιότητες του κάθε χόρτου και ανάλογα με την περίπτωση αξιοποιούσαν και τον ζωμό τους.



Βασικά υλικά
Χόρτα
Σε αυτό το φαγητό όσο περισσότερα είδη χόρτων χρησιμοποιήσουμε, τόσο καλύτερη θα είναι η γεύση του. Εμείς θα χρησιμοποιήσουμε 14 διαφορετικά είδη άγριων χόρτων που μαζέψαμε στην περιοχή, η οποία έχει ταυτιστεί με το διοικητικό κέντρο της “Αρκαδίας Χώρας” των Ελληνορωμαϊκών χρόνων, πλησίον του σημερινού οικισμού Ινίου. Είδη χόρτων: γαλατσίδες, γλυκοσυρίδες, μάραθα, παπούλια, αγριοσέληνα, αχατζίοι, αγριόπρασα, σταφυλίνακας, λάπαθα, πόδια της όρνιθας, καυκαλήθρες, άγρια σπανάκια, κουτσουνάδες και σκούλοι.

Άγρια χόρτα για το σύγλινο γιαχνί
 
 Γαλατσίδες – Πετράς
 Γλυκοσυρίδες – Πετράς
 Μάραθα – Πετράς
 Παπούλια - Πετράς
 Αγριοσέληνα - Λενικά
 Αχατζίκοι - Λενικά
 Αγριόπρασα - Λενικά
 Σταφυλίνακας - Λενικά
 Λάπαθα - Ρυάκια
 Πόδια της όρνιθας – Ρυάκια
 Καυκαλήθρες - Κερά
 Άγριο σπανάκι – Καβούσες
 Κουτσουνάδες - Καβούσες
 Σκούλος – Μύλος της Πόλης


Σύγλινο

Σύμφωνα με το έθιμο, την περίοδο των Χριστουγέννων κάθε νοικοκύρης στην ενδοχώρα της Κρήτης έσφαζε ένα οικόσιτο χοίρο για να καλύψει τις ανάγκες της οικογένειάς του κατά την περίοδο των εορτών. Το κρέας που περίσσευε, έπρεπε αφού δεν υπήρχαν ψυγεία, να συντηρηθεί με φυσικό τρόπο. Ένας συνηθισμένος τρόπος ήταν η παρασκευή σύγλινων: Διάλεγαν κομμάτια κρέας -συνήθως από πανσέτα- ,τα οποία περιέχουν περισσότερο λίπος, τα τσιγάριζαν  σε γανωμένο τσουκάλι με λίγο λάδι σε σιγανή φωτιά, χωρίς νερό, μέχρι να λιώσει το λίπος. Λίγο πριν ολοκληρωθεί το ψήσιμο, πρόσθεταν ανά κιλό κρέατος μια κουταλιά της σούπας αλάτι και μισή κουταλιά του καφέ πιπέρι και κύμινο. Αφού το κρέας ψηνόταν καλά, το τοποθετούσαν σε πήλινα κουρούπια και πρόσθεταν το λάδι από το λιωμένο λίπος, το οποίο σκέπαζε το κρέας και στην συνέχεια έπηζε. Με αυτόν τον τρόπο το κρέας συντηρούνταν με ασφάλεια όλο το χειμώνα.
 
 Η συνταγή είναι από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ινίου – Μοναστηρακίου, «Ίνατος»
 

ΤΖΟΥΛΑΜΑΣ ΜΕΣΑΡΑΣ

on Φεβρουαρίου 01, 2018


Τζουλαμάς Μεσαράς

Τη δεύτερη εβδομάδα της Αποκριάς ή Κρεατινής, στα χωριά της Μεσαράς  από πολύ παλιά, οι νοικοκυρές είχαν έθιμο στο αποκριάτικο τραπέζι να κάνουν ένα γλυκό φαγητό, τον τζουλαμά.                                                                                                                                                          
Στο μεσαρίτικο σπίτι οι νοικοκυρές έκαναν τη γέμιση με κάποιες παραλλαγές. Έβαζαν όρνιθα ή χοιρινό ή συκωτάκια πουλιών ή αρνιού ή  ακόμη τα συνδύαζαν. Έβαζαν ακόμα και το κρέας  που τους περίσσευε από την προηγούμενη μέρα.



Υλικά ζύμης

 1/2 κιλό  αλεύρι
 2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
 1 1/2 φλιτζάνι του τσαγιού νερό 
 λίγο αλάτι   
                                   
                           
Υλικά για γέμιση

1/2 κιλό συκώτι αρνίσιο
1 φλιτζάνα βούτυρο
1 φλιτζάνι σουσάμι αλεσμένο
1 φλιτζάνι φιστίκια αλεσμένα
 λίγη κανέλα
λίγες σταφίδα
ζωμός από κοτόπουλο
1/2 κιλό  ρύζι τύπου καρολίνα



Διαδικασία 

Ετοιμάζουμε τη ζύμη, σε λεκάνη βάζουμε  το αλεύρι και προσθέτουμε το ελαιόλαδο, το βούτυρο, το αλάτι και το νερό. Ανακατεύουμε και πλάθουμε όλα τα υλικά, κάνουμε μια ζύμη μαλακή που δεν κολλάει.
Ασπρίζουμε τα αμύγδαλα.
Κόβουμε τα συκωτάκια και τα  ζεματίζουμε για 1 λεπτό σε καυτό νερό και τα στραγγίζουμε με το σουρωτήρι. Στην κατσαρόλα ρίχνουμε το βούτυρο και τσιγαρίζουμε τα συκωτάκια. Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και τα αφήνουμε λίγο να ψηθούν. Έπειτα προσθέτουμε το ζωμό, το ρύζι και βράζουμε για 15 λεπτά. Αφήνουμε το ρύζι να τραβήξει για 10 λεπτά. Στο τέλος προσθέτουμε την κανέλα, τις σταφίδες και τους ξηρούς καρπούς.
Παίρνουμε ένα μικρό κομμάτι ζύμης (αλευρώνουμε τον πάγκο) και ανοίγουμε ένα  φύλλο κάπως χοντρό με το ξυλίκι. Σε ταψί στρώνουμε το φύλλο, αλείφουμε με το βούτυρο και πασπαλίζουμε με ζάχαρη και κανέλα. Απλώνουμε τη μισή γέμιση, πασπαλίζουμε ξανά  με ζάχαρη και κανέλα. Στη συνέχεια ανοίγουμε ένα δεύτερο φύλλο κάπως λεπτό  και το στρώνουμε πάνω από τη γέμιση. Αλείφουμε με το βούτυρο και πασπαλίζουμε με ζάχαρη και κανέλα. Έπειτα, απλώνουμε τη μισή γέμιση, πασπαλίζουμε ξανά με ζάχαρη και κανέλα. Κάνουμε άλλες 3 φορές τη διαδικασία. Σκεπάζουμε και τελειώνουμε με το τελευταίο φύλλο που είναι κάπως χοντρό, πασπαλίζουμε με κανέλα και ελάχιστη ζάχαρη.
Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 45 λεπτά περίπου.


Η συνταγή είναι από τον Πολιτιστικό Σύλλογο και την Τοπική Κοινότητα Πόμπιας

ΦΥΛΛΑ ΑΓΚΙΝΑΡΑΣ ΜΕ ΚΟΥΝΕΛΙ ΑΛΕΥΡΟΛΕΜΟΝΟ

on Φεβρουαρίου 02, 2018

Φύλλα αγκινάρας με κουνέλι αλευρολέμονο 

Πολλά χρόνια πριν, οι άνθρωποι στην προσπάθεια τους να επιβιώσουν, προσπαθούσαν να βρουν τρόπους για να εκμεταλλευτούν σωστά τα αγνά υλικά που έπαιρναν από τη γη. Κι επειδή τότε δεν υπήρχε άφθονο κρέας,  μαγείρευαν τα φύλλα αγκινάρας με πατάτες αλευρολέμονο σαν καθημερινό φαγητό. Στην πορεία προστέθηκε το κρέας, όπως κουνέλι ή αρνάκι, μαγειρεύοντάς το με αλευρολέμονο ή αυγολέμονο κι έτσι πήρε μια πιο επίσημη θέση στο Κυριακάτικο τραπέζι.
Τα φύλλα αγκινάρας τα κόβουμε περίπου από το Δεκέμβριο μήνα κι έπειτα, ανάλογα τις βροχές που έχει κάνει και πριν βγει η κεφαλή της αγκινάρας. Κόβουμε τις αγκαθούλες από τα φύλλα και με το μαχαιράκι βγάζουμε μια λεπτή μεμβράνη πάνω από τα φύλλα.



Υλικά

φύλλα αγκινάρας
1 κουνέλι
1 μεγάλο κρεμμύδι
1 ποτήρι λάδι
 χυμό ενός λεμονιού
1 ματσάκι άνηθο
1 ματσάκι μάραθο
1 ματσάκι άγριο πράσο
αλάτι
πιπέρι
λίγο λεμόνι (για το αλευρολέμονο)
αλεύρι (για το αλευρολέμονο)




Διαδικασία

Κόβουμε το κουνέλι σε κομμάτια και το πλένουμε καλά, το αφήνουμε να στραγγίξει σε ένα σουρωτήρι. Σε ένα τσουκάλι βάζουμε ένα ποτήρι λάδι, ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και το ρίχνουμε μέσα ώστε να τσιγαριστεί λίγο. Έπειτα, βάζουμε το κουνέλι και το αφήνουμε να ψηθεί  για 10 λεπτά περίπου, ανακατεύουμε και το σβήνουμε με το χυμό ενός λεμονιού. Προσθέτουμε τα φύλλα αγκινάρας με όλα τα χορταρικά μαζί και τα αφήνουμε να ψηθούν.  Σε ένα μπολ, χτυπάμε το λεμόνι με το αλεύρι και στη συνέχεια με μια κουτάλα προσθέτουμε από το τσουκάλι μας  ζωμό από το  φαγητό, το χτυπάμε για λίγα δευτερόλεπτα  σε ένα πιάτο με πιρούνι κι έπειτα το περιχύνουμε στο τσουκάλι μας. Ανακινούμε προσεκτικά και σβήνουμε το μάτι της κουζίνας.

Η συνταγή είναι από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Μαράθου.